Przy zamówieniu powyżej 120 zł - RABATY!   Podane ceny zawierają VAT

Piotr Müldner-Nieckowski:
Opaska gazowa. Poemat dyżurny

Cała lada|Poezja

Cena:22,00
Dostępne

Rysunki: prof. Michał Borys
Opracowanie i nota edytorska: Anna Federek
Format: A5, stron: 76, oprawa twarda, papier luksusowy

Legendarny poemat, po raz pierwszy wydany bez skreśleń.

 

W latach 1971-1989 stale był okrawany przez PRL-owską cenzurę. Usuwano najcenniejsze fragmenty. Co ciekawe, za każdym razem inne.

Podtytuł: "Poemat dyżurny" podsuwa myśl, że jest to poezja "medyczna". I słusznie. Na pierwszy rzut czytelniczego oka autor, lekarz z zawodu, w sposób poezji nieznany przedstawił swoje uczucia i emocje związane z pracą przy ludziach chorych i umierających, ale także zdrowiejących - w szpitalu.
Lecz to tylko pozór, w rzeczywistości jest to opis świata, tragicznego lecz zastanawiającego, w którym warto być, który warto poznawać i który mamy prawo, a nawet obowiązek kształtować. Zawsze znajdujemy się między krańcami, między narodzinami i śmiercią, ale ta przestrzeń musi być wypełniona treścią istotną, która pozwala być człowiekiem.

 

 


Książka, pięknie zresztą wydana, została opatrzona notą edytorską Anny Federek i rycinami prof. Michała Borysa. Z noty dowiadujemy się losów utworu na przestrzeni ponad 30 lat, dziwnych i zastanawiających, z których najciekawsze są informacje o poetyckim sporze autora ze znaną poetką Anną Kamieńską, z którą był zaprzyjaźniony i jednocześnie w zwadzie. Kamieńska napisała i zadedykowała młodemu wówczas poecie wiersz "Niepewność siebie" jako replikę na jego "Opaskę gazową". Poemat po raz pierwszy ukazał się na początku lat 70. XX w. w dwutygodniku "Nowy Medyk" dzięki ówczesnemu redaktorowi tego czasopisma, wybitnemu poecie Krzysztofowi Karaskowi. Poemat ma swoich wielkich fanów i nieprzejednanych przeciwników.


SPEKTAKL


Na podstawie "Opaski gazowej" reżyser Krzysztof Zaleski stworzył wstrząsający spektakl teatralny o zaskakujących rozwiązaniach formalnych. Sztuka cieszyła się dużym powodzeniem. Niezapomnianą wieloosobową rolę narratora, bohatera i poety stworzył Andrzej Ferenc, a tło słowno-muzyczne opracował i przygotował Andrzej Brzoska w studiu Teatru Polskiego Radia.

Dzięki życzliwości, zaangażowaniu i pasji ks. Wojciecha Drozdowicza, proboszcza parafii na Bielanach, przedstawienie odbywało się w urokliwych XVII-wiecznych podziemiach pokamedulskiego kościoła w Lasku Bielańskim.